گلدی یئنی ایل، گلدی باهار آچدی چیچک لر
گولسون دوداغینیز شادلیق ایبه دولسون اوره کلر
یوز ایل یاشاییب عمر ائده سیز شادلیق ایچینده
تبریک ائدریک بیزده سیزی بو یئنی ایلده

‏* * *
سخن تازه از نوروز گفتن دشوار است.‏
نوروز یک جشن ملی است. ‏
جشن را همه می شناسند که چیست؟ ‏
نوروز هر ساله برپا می شود و هر ساله از آن سخن می رود.‏
بسیار گفته اند و شنیده ایم.‏
پس به تکرار نیازی نیست؟ ‏
چرا هست.‏
سخن نوروز را نیز مکرر بشنوید. ‏
در علم و ادب تکرار ملال آور است و بیهوده عقل تکرار را نمی پسندد. اما احساس تکرار را دوست دارد، ‏طبیعت را از تکرار ساخته اند، جامعه با تکرار نیرومند می شود. احساس با تکرار جان می گیرد.‏
نوروز داستان زیبایی است که در آن طبیعت و احساس و جامعه هر سه دست اندرکارند. ‏
نوروز تجدید خاطره ای بزرگ است، خاطره خویشاوندی انسان با طبیعت. ‏
هر سال این فرزندان فراموشکار که سرگرم کارهای مصنوعی و ساخته های پیچیده خود هستند مادر خود ‏را از یاد می برند. با یادآوری های وسوسه آمیز نوروز، به دامن وی باز می گردند و با او بازگشت و تجدید ‏دیدار را جشن می گیرند. فرزند مادر خود را می یابد و مادر در کنار فرزند چهره اش از شادی می شکفد.‏
اشک شوق می بارد، فریاد شادی می کشد، جوان می شود، جان دوباره می گیرد و با دیدار یوسفش بینا ‏و بیدار می شود.‏
‏(دکتر علی شریعتی)‏